مقالات
پرخاشگری در سگ ها، دلایل رفتاری و پزشکی
در این مقاله می خوانید:
پرخاشگری سگ
پرخاشگری یکی از رایج ترین و جدی‌ترین مشکلات رفتاری در سگ ها، و دلیل اصلی مراجعه سرپرستان سگ به متخصصان رفتارشناسی، مربیان و دامپزشکان است. اصطلاح پرخاشگری به طیف گسترده ای از رفتارها اشاره دارد که به دلایل متفاوت و در شرایط مختلف رخ می دهند. تقریباً همه حیوانات هنگام محافظت از قلمرو خود، دفاع از خود و فرزندان ممکن است پرخاشگر شوند. گونه هایی که به صورت گروهی زندگی می کنند، از جمله انسان ها و سگ ها، نیز از پرخاشگری و تهدید به پرخاشگری برای حفظ صلح و مذاکره در تعاملات اجتماعی استفاده می کنند. مهار پرخاشگری سگ به محض مشاهده، برای حفظ امنیت خانواده، سایر حیوانات خانگی، دوستان و حتی خود سگ ضروری است. شناخت و درک عواملی که باعث پرخاشگری می شوند، می تواند به تغییر رفتار بد سگ کمک کرده و از بروز خطرهای احتمالی جلوگیری کند. در این مطلب در وت مارکت، درباره پرخاشگری در سگ ها و دلایل رفتاری و پزشکی آن صحبت می کنیم.
دلایل رفتاری پرخاشگری سگ ها و انواع آن
پرخاشگری معانی زیادی دارد و طیف وسیعی از رفتارهای یک سگ را شامل می شود. این رفتار معمولاً با هشدارهایی شروع می شود که ممکن است در نهایت به حمله به دیگران منجر شوند. اگر سگ شما در گذشته پرخاشگر بوده یا فکر می کنید احتمال دارد پرخاشگری کند، زمانی را برای ارزیابی موقعیت هایی که او را ناراحت کرده اند، اختصاص دهید. چه کسی بیشترین ضربه را از پرخاشگری او خورده؟ در آن زمان چه اتفاق دیگری در حال رخ دادن بوده؟ چه اتفاقی برای سگ شما افتاده یا قرار بود بیفتد؟ چه چیزی به نظر می رسید که پرخاشگری او را متوقف می کند؟ یادگیری پاسخ این سؤالات می تواند شرایطی را که باعث واکنش پرخاشگرانه سگ شما می شود، روشن کند و بینش قابل قبولی در مورد دلایل رفتار او ارائه دهد.
با این حال، به صورت کلی برای پرخاشگری سگ ها می توان دلایلی را مطرح کرد:
پرخاشگری قلمرویی
سگ ها می توانند بسیار قلمروگرا باشند و از هر منطقه ای که قلمرو خود می دانند دفاع کنند. در خانه، این پرخاشگری می تواند خود را به صورت غرغر کردن، پارس کردن، خرناس کشیدن یا گاز گرفتن افرادی که وارد خانه می شوند، نشان دهد. این رفتار معمولا در محدوده قلمرو و منطقه گشت زنی سگ بروز می کند.
پرخاشگری محافظتی
از آنجایی که اجداد سگ ها در گله زندگی می کردند؛ رفتار محافظتی به صورت غریزی در این حیوانات وجود دارد. به عنوان بخشی از این رفتار، اگر هر عضوی در خطر باشد، بقیه گله برای محافظت از او هجوم می آورند. امروز، والدین و اعضای خانواده، گله سگ خود محسوب می شوند و اگر سگ احساس کند که آسیب‌پذیر هستند، برای محافظت از آنها ممکن است پرخاش کند.
پرخاشگری مالکیتی
شبیه به پرخاشگری قلمرویی، پرخاشگری مالکیتی زمانی رخ می دهد که سگ می خواهد از چیزی که فکر می کند متعلق به اوست، مانند کاسه غذا و آب، غذا، اسباب‌بازی، تخت، پتو و موارد دیگر، محافظت کند.
ترس و پرخاشگری
اگر سگ در تنگنا قرار بگیرد و به دام بیفتد یا به هر دلیلی احساس ترس کند، ممکن است به حالت مبارزه برود و به هر کسی که حتی ناخواسته او را به دام انداخته باشد، آسیب برساند. این پرخاشگری، با گاز گرفتن به ویژه گاز گرفتن سریع مشخص می شود زیرا غریزه سگ حمله و سپس عقب نشینی سریع است.
پرخاشگری دفاعی
این نوع پرخاشگری که ارتباط نزدیکی با پرخاشگری ترس دارد، زمانی رخ می دهد که سگ تصمیم می گیرد بهترین دفاع، حمله خوب است! هم پرخاشگری ترس و هم پرخاشگری دفاعی زمانی رخ می دهند که سگ احساس کند در تنگنا قرار گرفته یا تهدید شده است، اما تفاوت در نحوه واکنش سگ ها به آن است. سگ دفاعی اولین ضربه را به شخصی که او را تهدید می کند، وارد می زند اما سگی که پرخاشگری دفاعی نشان می دهد، تنها در صورتی عقب‌نشینی می کند که تهدید فروکش کند.
پرخاشگری مرتبط با رابطه جنسی
سگ های نری که عقیم نشده اند، در دوران فحلی برای ماده ها رقابت می کنند. ماده های سالم نیز وقتی در دوران فحلی هستند، به دنبال نرها می گردند و مایلند با هر ماده دیگری که سر راهشان قرار می گیرد، بجنگند.
پرخاشگری شکاری
آیا سگ شما چیزهای سریع، مثل دوچرخه، دونده ها یا سگ های دیگر که بازی می کنند، را تعقیب و به آنها حمله می کند؟ این پرخاشگری از غریزه و طبیعت شکارچی سگ ناشی می شود. در مواردی مانند این، سگ هشداری مانند غرغر کردن یا نشان دادن دندان را نشان نمی دهد. در عوض، به سرعت حمله می کند، مانند اینکه در حال گرفتن طعمه است.
پرخاشگری ناشی از درد
یک سگ مهربان هم می تواند هنگام درد ناگهان رفتار پرخاشگرانه داشته باشد. آرتروز، درد معده یا استفاده از تجهیزات آموزشی نامناسب، همگی می توانند باعث درد و پس از آن پرخاشگری در سگ ها شوند.
آیا برخی نژادها پرخاشگرتر از بقیه هستند؟
ASPCA معتقد است که هر سگ باید به عنوان یک فرد در نظر گرفته شود. در طول سال ها بسیاری از نژادهای سگ مسئولیت های خاصی در کنار انسان ها به عهده داشتند؛ برخی به دلیل تمایلات نگهبانی و محافظتی، برخی به دلیل مهارت شکار و گروهی دیگر به دلیل توانایی خدمت به عنوان حیوانات خانگی بسیار ارزشمند بودند. اگرچه بسیاری از سگ های اصیل دیگر اهداف اولیه خود را برآورده نمی کنند، اما اعضای یک نژاد خاص ممکن است مستعد رفتارهای خاصی هم باشند. با وجود این، قضاوت رفتاری دقیق در مورد یک سگ تنها بر اساس نژاد حیوان چندان کار دقیقی نیست.
بیماری های رایجی که در پرخاشگری سگ نقش دارند
پرخاشگری در سگ ها می تواند به روش های مختلفی بروز کند و همه رفتارهای پرخاشگرانه یکسان نیستند. درک انواع پرخاشگری و علل پزشکی بالقوه آنها اولین قدم در پرداختن مسئولانه به این موضوع است. پرداختن به پرخاشگری صرفاً به عنوان یک مشکل رفتاری بدون در نظر گرفتن جنبه های سلامتی می تواند به ارائه راه حل های ناقص و بی ثمر و همچنین خطر مداوم برای سگ و خانواده انسانی او منجر شود.
تغییرات رفتاری، از جمله پرخاشگری، می توانند به عنوان شاخص های اولیه مشکلات جدی سلامتی در نظر گرفته شوند. تلاقی علل پزشکی و رفتاری پرخاشگری، نیاز به یک رویکرد جامع برای درمان را بیشتر نشان می دهد. در این مداخله ها، علوم پزشکی با رفتاردرمانی ترکیب می شود تا بتوان علل ریشه ای را به طور مؤثر برطرف کرد. در ادامه برخی از بیماری های رایج که در پرخاشگری نقش دارند را بررسی می کنیم:
کم کاری تیروئید
کم کاری تیروئید بیماری ای است که می تواند علائم مختلی از جمله افزایش وزن، ریزش مو، بی حالی و پرخاشگری را در سگ ها به همراه داشته باشد. این بیماری بر توانایی غده تیروئید در تولید هورمون های ضروری برای متابولیسم و سطح انرژی تأثیر می گذارد. به عنوان مثال، روتوایلر یکی از نژادهایی است که می تواند به طور خاص مستعد کم کاری تیروئید باشد که ممکن است در میان سایر علائم بیماری، پرخاشگری هم بروز کند. درمان معمولاً شامل جایگزینی هورمون است که می تواند با رفع عدم تعادل هورمونی، رفتار پرخاشگرانه را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.
بیماری های عصبی
بیماری هایی مانند تشنج، آنسفالیت و آسیب مغزی می توانند به شدت بر رفتار سگ تأثیر بگذارند و گاهی اوقات منجر به پرخاشگری شوند. این شرایط می توانند درک سگ را تغییر دهند و منجر به سردرگمی و ترس شوند؛ به عنوان مثال، تشنج می تواند باعث گیجی موقت حیوان شود که در طی آن سگ ممکن است از ترس یا سردرگمی واکنش پرخاشگرانه نشان دهد. درمان این بیماری ها اغلب نیاز به ترکیبی از دارو برای مدیریت اختلال عصبی و استراتژی های اصلاح رفتار برای کمک به سگ در یادگیری پاسخ های مناسب دارد.
عدم تعادل هورمونی
تغییر در هورمون ها، از جمله اثرات چرخه های تولید مثل، اختلال عملکرد تیروئید و مشکلات کورتیزول، می توانند به طور قابل توجهی بر رفتار سگ تأثیر بگذارند. به عنوان مثال، نوسانات سطح هورمون می تواند منجر به تحریک پذیری یا افزایش پرخاشگری در برخی از سگ ها شود. بررسی عدم تعادل هورمونی برای توسعه استراتژی های درمانی هدفمند که می توانند به مدیریت این تغییرات رفتاری کمک کنند، حیاتی است.
مشکلات اسکلتی عضلانی
درد مزمن ناشی از بیماری هایی مانند آرتروز با وجود آسیب و شکستگی در استخوان ها و مفاصل، می تواند منجر به پرخاشگری در سگ ها شود. درد می تواند حتی مودب ترین سگ ها را هم در صورت لمس شدن عصبانی کند. شناسایی و مدیریت زودهنگام این بیماری ها می تواند درد سگ را تسکین داده و به تبع آن، تمایلات پرخاشگرانه آنها را کاهش دهد.
مشکلات گوارشی
اختلالات گوارشی می توانند باعث ناراحتی و درد قابل توجهی شوند که ممکن است به صورت پرخاشگری بروز کنند. بیماری هایی مانند بیماری التهابی روده می توانند منجر به علائمی مانند استفراغ و تغییر در حالت مدفوع، در کنار رفتار پرخاشگرانه شوند. شناخت این علائم در پرداختن به علت اصلی پرخاشگری مرتبط با این شرایط بسیار مهم است.
آیا پرخاشگری رفتاری قابل درمان است؟
با در نظر گرفتن تکنیک های اصلاح رفتار که بر پرخاشگری تأثیر می گذارند، دانش فعلی ما این است که برخی از انواع پرخاشگری در سگ ها را می توان کاهش داد و گاهی اوقات هم کاملا از بین برد. با این حال، در بعضی از موارد هم، تنها راه حل، مدیریت مشکل با محدود کردن مواجهه سگ با موقعیت ها، یا افرادی است که باعث پرخاشگری او می شوند. والدین سگ مسئول رفتار سگ های خود هستند و باید اقدامات احتیاطی را انجام دهند تا مطمئن شوند که به کسی آسیبی نمی رسد. حتی اگر سگی که سال ها به خوبی رفتار کرده باشد، ممکن است به دلایل مختلف، به ویژه بروز مشکلات سلامتی، پرخاشگری کند. درک ارتباط پیچیده بین شرایط پزشکی و مسائل رفتاری مانند پرخاشگری در سگ ها برای ایجاد محیطی امن و هماهنگ برای حیوانات خانگی و سرپرستان آنها بسیار مهم است. والدین حیوانات خانگی می توانند از طریق مشاهده دقیق و تشخیص علائم اولیه ناراحتی که ممکن است منجر به پرخاشگری شود، گام های پیشگیرانه ای برای رسیدگی به این مشکل بردارند. برای تشخیص دقیق مشکلاتی که ممکن است تغییر رفتار سگ را در پی داشته باشد، باید از دامپزشک کمک گرفت. در کنار آن، با رفع مشکلات جسمی، برای کنترل رفتار سگ و آموزش رفتارهای جایگزین، مشورت با رفتارشناسان و مربی های سگ، ضروری است .
